Allah Kafi

Ellerim uzanıyor güllere güllere Soluyor elimde güller ellerim bile Batıyor gönlüme gül diken diye Kanıyor kalbim nerede sevgili diye Emeller uzanıyor günlere Ölüyor içimde günler göz göre göre Sevdalandım besliyor vedaları ama Allah kuluna kâfi değil mi Kanadı kırık kuşlar Yolda kalmış umutlar Uçamam göğünüze Allah kuluna kâfi değil mi Yere düşmemiş yaşlar Sevinmemiş çocuklar Tutamam elinizden Allah kuluna kâfi değil mi Gölgem uzanıyor ben yürüdükçe Hatıralar çok ümitlerim ipince Avucumda çırpınıyor kalbim ah diye Düşüyor ellerim duanın eşiğine Niye iner bu yağmur hiç sebepsiz Niye küser toprak tohum düşmedi diye Neyi bekler gözler yolun sonunda Allah kuluna kâfi değil mi