Hidayet Doğan
Veysel Karani
visibility
17 Okunma
Üveys derler bana yemen ilinde
Resul’un hasreti yaktı derinden
Bir muradım vardı o da Rabbim’den
Kavuşmak Resul’e var mı nasipte
Gözlerim uykusuz gönlüm şuursuz
Sensiz bu alemde ben hep huzursuz
Gidemem hasta anamdan izinsiz
Mecnunum aşkından kaldım soluksuz
Anam verdi izin düştüm yoluna
Bitecek hasretlik belki yarına
Bir tebessümüne tüm ömrüm feda
Seni göremezsem zindan bu dünya