Gönül Mestanedir Şimdi

Gönül mestânedir şimdi, ne în bilir, ne ân bilir Nazar hâle eder ammâ dehân bilir, lisân bilir Eder zülf-i perişânı dil-i âşıkları ber-dâr Cemâlinde olan ebrû kemân bilir, nişân bilir O nûr-i Levh-i Mahfûzı bilem dersen nazar eyle Ruh-i dilber ana mir’at, iyân bilir beyân bilir Eğer seb’-ül-mesânî’den haberdârsan gönül hakka Eden mihrâb cemâlini cihân bilir, cenân bilir Nasûhî’ye eder gıbta zemâne şâiri el-hâk Hemân Mahbûb görür ancak ne în bilir, ne ân bilir