Aşık Garip Coğrafyası

Kentlerin birçoğunda uzun kavak kalmadı ki gıcırdasın ama benim sol yanımda sancı baki… anne ne olur ki, sıram gelmiş olsun varsın; ben ölürsem benden genci var tabii ama aşık garip değil hiçbiri. ben de olamadım, yokmuş kısmette, yaşadıkça şah senem’i hissettim gerçi tebrize, tiflis’e hiç gitmedim gitsem de bulamazdım, eminim. anne yunus ne dediyse hep çıktı şeytanlar semirdi kuvvetli oldu. zayıf kalsalar ne farkederdi… nasılsa onlar galip gelecekti bundan sonra aşık garip olunur mu ki sen onu söyle anne. şâm-ı garibanda değilsek de, muhakkak çırağanda değiliz anne lambalar söndü, çakmağı kim yakacak bu uluyanlar çakal mı ben hırkasını giymiş bir derviş miyim? yoksa öldüm mü anne… hiçbir ilişkim kalmadı çevreyle; yağmur beyhude yağıyor hani camdan bakacak arap kızları da nerde? bir şahin uçurtma marifetim vardı kaleden kaleye; cılız kuşcağızlarmış onlar şahin değil, ben uçurduğum için uçmazlarmış başıboş uçarlarmış üstelik, sırtımda hırka, ayağımda terlik… niye ben ölmüş müyüm anne? çıktım yücesine seyran eyledim kayak merkezleri olmuş yüceler; karlar üstünde kırmızı gagalı bir kara kuş, dalgın ve bîhuş bakıştık bir süre, ben kuşça o, insanca kerem’ler gurbetde işçiydiler aslı’ları doğrusu aramadım şahsenem’i düşündüm sessizce