Medine'nin Gülü

Andım yine Sen’i her şey yâdımdan silindi Andım yine Sen’i her şey yâdımdan silindi Hayalîn gönlümün tepelerinde gezindi Bu bir serap olsa da afakanlarım dindi Andım yine Sen’i her şey yâdımdan silindi Keşke hep aşkınla oturup aşkınla kalksam Ruhlar gibi yükselip de ufkunda dolaşsam Bir yolunu bulup gönlünden içeri aksam Keşke hep aşkınla oturup aşkınla kalksam Bir bilsem vuslata ne zaman ferman gelecek? Yoksa bu yanan gönlüm durmadan inleyecek İnleyip en taze hislerle hep bekleyecek Bir bilsem vuslata ne zaman ferman gelecek? Kalbim bir güvercin gibi titrerken adından Ne olur Sana ulaşmam için kanadından Bana bir tüy ver pervaz edeyim hep ardından Kalbim bir güvercin gibi titrerken adından Ey kupkuru çölleri Cennet’e çeviren Gül Gel o bayıltan renklerinle gönlüme dökül Vaktidir ağlayan gözlerimin içine gül Ey kupkuru çölleri Cennet’e çeviren Gül Mecnun gibi arkanda koşan kulun olayım Bir kor saç içime ocaklar gibi yanayım Sensiz geçen bu acı rüyadan kurtulayım Mecnun gibi arkanda koşan kulun olayım Aklım uzakta kaldığı günleri saymakta Ruhuma sisli dumanlı bir kasvet yaymakta Göster çehreni ki güneş guruba kaymakta Aklım uzakta kaldığı günleri saymakta Son demde hiç olmazsa gurubum tulû olsun Gönlüm ufkunun en taze renkleriyle dolsun Her yanda tamburlar çalınsın neyler duyulsun Ne olur hiç olmazsa gurubum tulû olsun Andım yine Sen’i her şey yadımdan silindi