Ayasofya

Hülya mı acep yoksa kâbus mu bu rüya Eyvah, o ne zulmette mi kaldın Ayasofya Beşyüz sene tevhidle inlerdi zeminin Hüsranla yazık arşa çıkar şimdi eninin Gözyaşı döker kalbi sema, ruy-i zeminler Hüznünle senin, ruh-u feza ağlayıp inler Sinen ki acaiplerin esrarını saklar Ey harika, fatih sana tarih sana ağlar **** Hançerledi imanını kimler Ayasofya ? Ekdarına mahzun oluyor gökte süreyya Çek seyf-i muallanı çıkıp aleme haykır Şahlan da haremindeki esnamı bütün kır İnkılabın tecelli-i nuruna makes ol Feth-i mübinin bölgede zuhuruna ses ol Kubbende melekler yine saf saf dile gelsin Ey mabed-i Nur bir koca tarihe bedelsin **** “Ayat-ı mefahir dolu mihrab ile kubben imanlı diyarında esarettemisin sen Ey fatih-i sani yetiş, imdada yetiş gel İslam yedi beyzasına minnetle uzat el İlahi ahkamla alem bütün vecde gelsin Ey manzume-i islam, güneşten de güzelsin Kubben gibi matemli sema, gamlı bu dünya Heyhat, bu ne matem ki büründün Ayasofya Ey hiss-i bedi, tuttu semavatı eninin Hicranıma dağ vurma yeter kalbi hazinim “