İsmail Önül
Verme Ayrılık
visibility
13 Okunma
Ağlayı ağlayı yolara düştüm
Şükür olsun sevdiğime kavuştum
Medine göründü yandım tutuştum
Ölüm ver Allah’ım verme ayrılık
Yeşil kubbe görününce gözüme
Boynum büküp elim koydum dizime
Uyandım ki su serperler yüzüme
Aklımı başımdan aldı ayrılık
Yana yana ta ciğeri kavrulan
Bir can ile sevdiğine sarılan
Hiç gülermi Medineden ayrılan
Merhametin yokmu zalim
Ferhat gibi canım yandı kavruldum
Şirin gibi ciğerimden vuruldum
Ölmedim de Medineden ayrıldım
Bir derdimi yüzbin etti ayrılık
Bu senede gelemedik yanına
Senin hasretinden yandım tutuştum
Nolur bizleride çağır Efendim
Çağır Efendim ….
Ölmedimde Medineden ayrıldım
Bir derdimi yüzbin etti ayrılık