Ölüm

Ölümün kokusu irkiltir canı karanlıklar sarar dört bir yanı Bir perde çekilir gözün üstüne bulunmaz bir çare asla ölüme Nice insan geldi geçti dünyadan hepsi sarıldılar beyaz kefene Kurtuluş yok imiş ölüm elinden bulunmaz bir çare asla ölüme Bir yaprak misali sararıp solar ölümün acısı yürekler yakar Bedenini kabir korkusu sarar bulunmaz bir çare asla ölüme Gözünden akar yaşların, terk eyler dostun gardaşın, Koyunca toprağa başın, işte o an’dır ölümün