Kurtuluşun Ölümü

Sehpalarında sarıkla sallandığımız Sabahlara sorun bizi Suçumuz adımızda saklıdır Şaşkınız Öfkeliyiz Söylenmez biz Hangi suçtan ölmeliyiz Ölüme değil Ölümden değil gardaş Biz dili bağlı Gitmeye yanarız Savrulsun sarığımız Erzurum’dan Rize’ye Maraş’tan Konya’ya Umudun dili olsun Umudun dili olsun **** Bir gün konuşur devleşen bedenimiz Sevdamızla mayaladığımız bu toprak Ahdimize nankörlük etmez Biz onun üstüne düşerken düşlerimizde O patlamayı sabırla bekleyen mavzerimizdir Yiğitliğin,yiğitliğin bayrağı indirilirken surlardan biz gösterdik darağaçlarına Ölümün yakasına nasıl gül kondurulur Mertliğin sinsi güllere satıldığı gün Çekmişim yüreğimizi sürmüşüz namluların üstüne….