Çün Doğup Tuttu

Çün doğup tuttu cihan yüzünü hüsnün güneşi, Kim ola sevmeye bu vechile sen mâhıveşi Türk ve Kürd ve Acem ve Hind bilir bunu ki, sen, Hâşimî’sin, Arabî’sin, Medenî’sin, Kureşî Sensin ol Pişt-ü-penah melek-ü-ins-ü-peri Enbiyânın güzeli sevgilisi hûb-ü-hoşî Parmağından akıtıp âb-ı revân bahş-ı revân, Nice yüzbin kişiden ref idiser sen ateşi Sen emîre kul olan, her ne kadar müdbir ise, Bende-i makbil olur misl-i Bilâl-i Habeşî Dîk-i hikmetde pişirdi çü seni Sevgili Hak. Cibril olsa, nola matbahının himyekeşî Üzülür ırkı Ebû Cehl gibi ebter olur. Sen Ebü’l-Kâsım ile her kim iderse güreşi Veddûhâ virdine vel-leyl okuram sümbülüne, Rûşenî virdin okur külle gadât-in ve ‘aşi