Kıskanırım Efendim

Bir yemin gibi seni sevmek bozulmayan Bir çağlayan gözyaşlarım dindiremediğim Şimdi mevsim hazan olmuş açmıyor güllerim Yazılan mısralar ağlıyor şimdi isminle Titriyor kalemim yazarken ismini ey Nebi Bir rüzgâr esiyor uzaklardan serin serin Esme öyle rüzgâr esme dokunma sultanımın saçlarına Kıskanırım Efendimi delicesine kıskanırım delicesine **** Açık Sana rüyalarımın kapsını ya Nebi Gir artık gir de ruhumun hasreti Boğuluyorum şimdi karanlık ve derin kuyularda Uzat merhamet ipini Habibim uzat şefaat ipini Kurtar artık bu günahkârı Bir rüzgâr esiyor uzaklardan serin serin Esme öyle rüzgâr esme dokunma sultanımın ellerine Kıskanırım Efendimi delicesine kıskanırım delicesine