Resulullah’a

Ben senin gülşeninde bülbül-i zarim Efendim Sensiz gönül ikliminde gül-i zarim Efendim Ta Elest Meclisi’nde kapıldım rüzgârına bir ebedi nağmedir rüzgarım Efendim **** Can yurduna devadır bir defa tebessümün Canim hasta firakınla yârim Efendim Kapında boynu bükük bir lale gibi halim Medet kil kovma beni ey hünkârım Efendim **** Senden özge ne es var, ne dost var, ne arkadaş Yanmış, yıkılmış yurdum, terk-i diyarım Efendim Şu günahkâr halimi nasıl arz etsem acep Kurudum, kadid oldum, sonbaharım Efendim **** Sünnetini unutmuş ümmetini gördükçe Yüreğim paramparça ve bimarim Efendim Yavrusunu yitirmiş bir ceylanım dağında Bulanık seller gibi bikararım Efendim **** Yankısını bulmuyor ne tebliğim ne davetim Arsı dahi titretir su efkârım Efendim Şeytan kahkahalarıyla çınlayan caddelerde Yürümekten yorgunum ve bizarım Efendim **** Hüsnünü insanlara vasf edemedim gitti Bu yüzden kebap oldum dahi narım Efendim Şu muzdarip ruhumu kafesinden kurtarıp Beni de gül bahçesine al didarım Efendim **** Ey nur-u mükevvenat aşkındır gayrısı yok Fani âlem içre baki karim Efendim Özümde bin Yunus’un sevdası gizli durur Evet Sensin, sade Sen bütün varım Efendim.