Ben Bir Yakup İdim

Ben bir Yakup idim kendi halimde Mevla’mın kelamı vardır dilimde Yusuf’u kaybettim Kenan elinde Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu **** Yusuf’um hocada okumaz oldu anın bülbül idi şakımaz oldu Alnındaki nuru parlamaz oldu Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu **** Akardı Yakub’un gözünün yaşı,“Ah !” çektikçe eritir dağları taşı, Yusuf’u kuyuya attı kardeşi, Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu. **** Attılar kuyuya şehit kastına, Cebrail yetişti Mevla dostuna, İhlâs ile çıktı suyun üstüne, Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu. **** Bir dertli bulsam da derdime yansam yandı hasretine bağrım dağlasam Yusuf’un cemalin bir dahi görsem Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu. **** Bezirgân geçirdi derken kuyudan Yusuf’u bulup çıkardı kuyudan Yusuf sonra oldu Mısır’a sultan Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu. **** Yusuf’un gömleğin al kan ettiler kurtlar yedi deyip bühtan ettiler Yusuf’u götürüp bilmem nettiler Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu. **** Kenan’ın kurtları toplanıp geldi, biz yemedik diye içtiler andı, Yakub’un feryadı arşa dayandı, Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu.