Vechi Yare Düş Olan

Vech-i yâre düş olan âlemde seyrân istemez Cânını cânâne teslîm eyleyen cân istemez Bu misâfirhânenin fânîliğin fehm eyleyen Hâne-i kalbinde Hakk’dan gayrı mihmân istemez Gerçi zâhir ‘ilminin nef’i de vardır tâlibe Lîk esrâra erenler sûrî irfân istemez Zâhidâ ârif neye kılsa nazar Hakk görünür Şekki yokdur ‘ârifin âyât u bürhân istemez Cennet içre tamudan korkmaz Hakk’ın âşıkları Hak budur erbâb-ı ‘aşka hûr u gılmân istemez “İrci’î” âvâzı erdi mürg-i cânım sem’ine Bî-karâr oldu anın’çün derd ü handân istemez Mâsivallahdan mücerred oldu İbrâhim bugün Vârını dildâre verdi vasl u hicrân istemez