Ah Ey Sipihri Gaddar

Âh ey sipihr-i gaddâr V’ey tâlî-i sitemkâr Rahmetmedin bu zâre Her demde kıldın azâr Derd ile yandı cismim Kan ile doldu çeşmim Mahvoldu ism ü resmim Kaldım garîb ü nâçâr Derdim benim bilinmez Eşk-i terim silinmez Emvâc-ı gamım dinmez Mânend-i seyl-i enhâr Kurtulmadım elemden Derd ü belâ vü gamdan Mecrûh olup sitemden Sînemde yâreler var Bilinmez oldu hâlim Kalmadı hiç mecâlim Çerh-i felekse zâlim Cevr eylemekde her bâr Dâim yanar derûnum Hem zâr ü hem zebûnum Müstağrak-ı cünûnum Bend-i gama giriftâr Ağyâr eder cefâyı Yâr eylemez vefâyı Bilmem niçin Zekâî Bu mihnete sezâ vâr