Vasıl Olmaz Kimse

Vâsıl olmaz kimse Hakk’a cümleden dûr olmadan Kenz açılmaz bir gönülde tâ ki pürnûr olmadan Sür çıkar ağyârı dilden tâ tecellî ide Hakk Pâdişâh konmaz sarâya hâne ma’mûr olmadan “Mûtû kable en temûtu” sırrını fehm eyleyen Haşr u neşri gördü bunda nefha-i sûr olmadan Mest olanların kelâmı kendinden gelmez velî Pes “ene’l hakk” nice söyler kişi Mansûr olmadan Hakk cemâlin ka’besini kıldı âşıklar tavâf Yerde Ka’be gökyüzünde beyt-i ma’mûr olmadan Mest olub mestâne geldim tâ ezelden tâ ebed İçdiler aşkın şarâbın âb-ı engür olmadan Bir ‘acâib derde düşmüş Şemsî yanıyor müdâm Hakk’a makbûl olmak ister halka menfûr olmadan