Dil Kabesini Ey Dost

Dil Ka’be’sini ey dost diller tavâf ederken Nâgâh ol gamzelerin cânı şikâra çıkmış Dost kanda deyü gözler her dem nigâh ederken Cânlar meğer seninle şol bir kenâra çıkmış Kim hergîz bilmemişler sayd etdiğini anlar Bezm-i Ezel’de çeşmin meğer bu kâra çıkmış Hulk u huyunu gören cümle melek demişler Dil saydına vahdetden bunda karâra çıkmış Mülk-i ferâgat içre sultân iken vücûdun Bu âlem-i şuhûdu geşt ü güzâra çıkmış Diyâr-ı ademde hâk-i pâyın iken Hulûsî Sen bezirgân-ı Hakk’a cânı pâzâra çıkmış