Zara Düştü

Gönül bir yerde yine durmaz oldu Bu derdinden kimesne bilmez oldu Düşüp bahr-ı gama hîç gülmez oldu Gönül bir gül için bin hâra düşdü Onulmaz derd kesilmez zâra düşdü Figân u zârına dâd eden almaz Belâ dâmından âzâd eden olmaz Anı bir lahzacık şâd eden olmaz Gönül bir gül için bin hâra düşdü Onulmaz derd kesilmez zâra düşdü Yanar hicriyle yârın yok mecâli Kimesne anlayıp bilmez bil hâli Cihânı inledir âh u melâli Gönül bir gül için bin hâra düşdü Onulmaz derd kesilmez zâra düşdü Olup Mecnûn-veş âleme rüsvâ Dem-be-dem çağırır vâveyla Leylâ Bu âhına dayanmaz kûh u sahrâ Gönül bir gül için bin hâra düşdü Onulmaz derd kesilmez zâra düşdü Hulûsî âh u zârın yâra erse Onulmaz derdine bir çâre erse Bu âh u nâleler gül-zâra erse Gönül bir gül için bin hâra düşdü Onulmaz derd kesilmez zâra düşdü