Tut Elimden Mevlana

Ben hayat yolunda yürürken gözleri âmâ sen benim gözüm ol tut elimden Mevlana Nice zaman oldu dönemedim Mevlana sen sen semam ol tut elimden Mevlana Senin şems’in vardı ben ise karanlıktayım bilmem bilmeme ne zaman gelir bana vuslat ayım Ben gönül yolunda garip bir hastayım ilacım sen ol ilacım sen ol uyut beni Mevlana Uyut dünyaya beni ki gerçeğe uyanayım gafletten vazgeçip Mevlama yol bulayım Yolun sonuna varamasam da o yolda kalayım rehberime ulaştır yürüt beni Mevlana Sen deryasın ben ise damlanın zerresi sen aşkın üstadısın ben ise dünyanın kölesi Derya bilir nedir damla olmanın çaresi sende kaybolayım akıt beni Mevlana İstersen sağ elin olayım kaldır Hakka aç beni istersen sol elin olayım indir halka saç beni Sana hikmet yar iken eyleme kıraç beni hikmet yağmurunda ıslat beni Mevlana Mesnevinin eteklerinde hikmete yol bulayım neyinde nefes olup gönüllere dolayım Yolum Rabbe çıkacaksa o yola kurban olayım yolumu Rabbin yoluna ilet beni Mevlana Bu garibe ışık ol bu garibe ışık ol yürüt beni Mevlana yürüt beni Mevlana yürüt beni Mevlana