Gönül Nuri Cemalinden

Gönül Nûr-i cemâlinden Habibim bir ziyâ ister, Gözün Hâk-ı rehinden ey Tâbîbim tûtiyâ ister. Safây-ı sineme zulmet veren; jeng-i günâhımdır Aman ey kân-ı ihsân zulmeti kalbim cilâ ister. Yetiş imdâde ey şâh-i Risâlet, rûz-i mahşerde, Ki derdi bîdevây-ı mâ’siyet senden şifâ ister. Ne âb-ı dîdeden rahat, ne âh-ı sineden imdâd. Benim bâr-ı günahım lutf-u şâh-ı enbiyâ ister. Sarıldım dâmen-i ihsânına ey şâfiî ümmet, Dahîlek yâ Muhammed, hasta cânım bir şifa ister. Gül-i ruhsârına meftûn olanlar şüphesiz sensiz Ne Mülk-ü mâl-ü câh ister, ne de zevk-u safa ister. Nola bir kere şâd olsa cemal-i bâ kemâlinle, Ki kemter bendeniz Es’ad sana olmak fedâ ister.