Gel Ey Nebi

Ey Nebi suları tutuşturan hasretini anlatmaya ne hacet! Hilal’i iki eden aşkınla gel gönlümü de şavk et Kara bulutlar üstümüzde kat kat Her yağmur hüzne davet Gel Ey Nebi Asanla yolumuzu çiz sapmayalım Gel Ey Nebi Bize tatlı dilinle Hep RABBİMİZ den bahset Gel Gel Ey Nebi Gel Gel Ey Nebi Gel Gel Ey Nebi Gözlerimizdeki perdeyi kaldır Allah aşkına Beyaz tüller kalsın bakışlarınla aramızda Gel Ey Nebi Sensizlik kurşunu hep kalbimizden vuruyor bizi Mekke’de silindi kalbimizde duruyor hala ayaklarının izi ”Gül’e” ”Bahar” Gerek Bizim ”Baharımız” SENSİN Hicran oklarımızda sevdalarımız gerilsin Kalplerimiz hep Aşkınla vurulsun Gel Ey Nebi Asırlık putlar devrilsin Gel Ki Ümmetin Sevinsin Ümmetin Sevinsin Gel Ey Nebi Veda Hutbesini bir daha hiç okumayalım Devene emret yeniden çöksün gönül hanemizin önünde Misafirimiz değil Gönlümüzün Sahibi gibi Gel Evimizin Sahibi Ol Bir Ömür hiç GiTMe Seninle gülelim Seninle ağlayalım Gel Ey Nebi Yeter Böyle boynu bükük kalmayalım Leheb’in dikenlerinden ayaklarımız kan revan oldu Kalbimizi durmadan hançerleyen Cehil’ler var! Çağlamıyor SENSİZ nehirler yatakları dar Kalkmaz bu baş kalkmaz bu baş SECDEDEN Sen Gelmeden Ya RESULALLAH Geceleri Yar Yar Diye ağlayanların var Gel Gel Ey Nebi Sensiz her yan gurbet bana Yok mu Vuslat ümidi? Sılaya dönüşün ne zaman? Kalbim kalbimi kaç geçerken dönüşün? Mecnunlar bile bir kere ölür Ey Nebi bu benim Sensizlikten kaçıncı ölüşüm? Gel Ey Nebi Gel Ey Nebi Gül kokunla sokaklara yeniden Baharlar gelsin Ey Ümmetim diyerek başla cümlelerini Asra Saadet yüzlere Tebessüm gelsin Kimsesiz çocukların yeter beklediği Ey Kimsesizlerin Kimsesi Nerdesin? Gözlerimizin pınarları tükenmek üzere artık Kalbimizden ağlıyoruz bak mendillerimiz al rengi Bizim de bahtımızda var mı bilmem Sana kavuşan bir Medineli sevinci O Geliyor diye bir çığlık duyulmadı Yorgun ufuktaki haberci Anladım anladım bu alemde hep Sana sürgün kalacağım Camlar ardından mübarek sakalının bir teliyle avunacağım Ebubekir’in elinde şimdi ellerin vardır Hasan ve Hüseyin huzurunda oynuyordur şimdi Fatıma’nın mübarek başı omuzlarındadır Ya benim ellerim Ya benim başım Ya benim hayallerim Ne olur söyle Bana da bir yer var mı? Gül Yüzünü uzaklardan da olsa görebileceğim Yoksa orada da mı orada da mı bahtıma hasret yazılı? Orada mı hayalinle avunacak yaralı gönlüm Mecnunlar bile bir kere ölür Ey Nebi bu benim Sensizlikten kaçıncı ölüşüm? Gel Gel Ey Nebi Gel Gel Ey Nebi Gel Yağmurları Da Getir Gel Baharlar Sende Yürür Gel Güllerin Elinde Büyür Gel Gel Ey Nebi Gel Gel Ey Nebi