Dokunma

Ey mülhid-i gaddar ulu sultana dokunma, Ol Varis-i Fermanber-i Furkan’a dokunma. Envarına müştak zemin gökte melekler, Bir hüznüne deryalar topraklar titrer. Erbab-ı kemal eyliyor ikdam bu zuhura, Hep nemli nazarlarla kavuşsam diye Nûra. Bir kenzi maarif olan irfana dokunma, Ol Varis-i Peygamber-i Zişana dokunma. Küfrün o habis sar’ası tuttuysa eğer sen, Çırpınma zelilane tükenmen daha ehven. Ef’al-i sefihin ediyor âdemi müflis, İcra-yı şenaatte geri kalmada iblis. Yüz milyonun ağzında bu ahd aynı sadadır, Üstad-ı necibim sana can baş da fedadır. İhsan-ı Huda seyyidü’l ebrara dokunma, Bir necm-i seraperde-i envara dokunma. Nurunla bahar ufkumuzda sanki hazansız, Rencide eden kalbini kim? Hangi vatansız! Ey burc-u suad bilse ki dünya seni kimsin! A’sara taşıp bin senedir beklediğimsin. Bir nefha-i ruh sanki gönüllerde bu gür ses, Bir tac-ı münevver gibi başlarda mukaddes. Emvac-ı ziya ahsen-i ahyara dokunma, Ayine-i Pak-ı Ahmet-i Muhtar’a dokunma.