Samih Rifat Nefesi

Hezaran per açıp rengi ziyadan Üfûl etmiş güneş sahnı semadan Şebistanı elem hâli sahadan Gönül pür girye hâli inzivadan İlâhî meşrebim vahdet perestim Şarab-ı cilve-i hayretle mestim O sagardır ki zinet sazı destim Dolar humhane-i âli abadan Ne beklersin kalıp ey badı şebhiz Demadem turrâ-i ezharı tehziz Getir lûtfeyle bir bûyi dilâviz Meşamı cana kabri Mürtazadan Bu demdir tab’ımın devri melâli Sever zulmetle ruhum hasbihâli Sadâlar duymanın var ihtimali Karanlıklarda âmak-ı hafadan Uzaktan yalvarıp ebri bahare Dedim gel şöyle meylet bi kenare Hüseynimden haber ver kalbi zare Eğer geçtinse deşti Kerbelâdan Ne mümkün sevmemek Samih Hüseyni Kabul eyler mi insan böyle şeyni Resûli Kibriyanın nuri aynı Muazzezdir bizimçün enbiyadan