Çanakkale'den Sevdiğime

Sevdiğim, okurken yazımı sakın Gözünden şimşekler çakmasın e mi? Bu ayrılık bize kadir mevlâdan, Ağlayıp ağıtları yakma e mi? Ay yüzünü bulut gölgelemesin Ayrılık yalnız zor, üzülmeyesin Ah sürmeli gözlerin süzülmesin Kirpiğin inciler dökmesin e mi? Cerrahlar şaşıyor derin yarama Yayla da gayri beni hiç arama Koyunları sal otlak merasına Dağlara ağıdını yazma e mi? Sevdiğim duanı eksik etmeye Gül yüzünü hüzün gölgelemeye Tarama zülfünü kaşın üstüne Boyunu kimseler görmesin e mi? Cephede dağlara yankılanır adım Mevzu vatansa ben ölümü tadım Zarftan çıkan bir demet saçı aldım Yeni yavrumuza iyi bak e mi? Çocuklar büyürken anlat onlara Babaları umutla yürür zora Gururla baksınlar bayrak ufkuna Gözlerin yaşlarla dolmasın e mi? Düşmana direnen elim silahta İnancım güçlenir daim Allah’la Uzanmışım soğuk kara toprağa Şehit eşi olunca övün e mi? Şehadet çağrısı bize nasip oldu Gülümseyen bir yüzle Hakka doğru Gözümden geçen hayaliniz oldu Yüzünde güllerin solmasın e mi? Çanakkale’nin pusu, sisi boldur Ayrılık acısı çekene zordur İçinde fırtına, boranı söndür Kavuşmak mahşerde üzülme e mi?