Beytullahta Ben

Bir sancak altında kaç milyon insan, Ne tenleri benzer, ne dilde lisan… Olmuşlar tek yürek, tek beden de can; İnsanlığı gördüm… Beytullah’ta ben… **** Rabbin o davetli misafirleri; Doldurmuş, Mekke’de her karış yeri. Dillerinde dinmez, ”Lebbeyk” sesleri, Arş’a yollar gördüm… Beytullah’ta ben… **** Bir damla misali, kapılmış sele; Zengin, fakir, paşa, nefer elele… Yan yana secd’eder, sultanla köle; Mahşerle tanıştım… Beytullah’ta ben… **** Bir zaman derdim ki: ”Yâ Rabbî neden, Bir daha istiyor, bir kere giden?” Meğer bilemezmiş, insan gitmeden; Aldım cevabımı… Beytullah’ta ben…