Ağlar

Rûz u şeb dîdelerüm derdin ile kan ağlar Vâkıf olan benim esrârıma her an ağlar Yine rahm eylemez aslâ bana ol âfet-i cân Böyle bîmâr görerek hâlime yârân ağlar Gördi çün derd-i dil-i zârumı rahm itdi tabîb Didi ey haste-i hicrân sana dermân ağlar Kimse fehm itmedi hayfâ ki nedür maksûdum Gice gündüz ne içün gözlerüm her an ağlar Derd ile rûyuna bakdıkca senün İlhâmî Gerçi handân olur ammâ ciğeri kan ağlar