Onbeşinci Zaman

Aramıza gerilen on dört zaman olsa da Çalan her kapının ardında sen var gibisin Avare gezinip dururken ben sokaklarda Gecelerime yağan kar gibisin Efendim, sevdiğim, gözbebeğim, yerlerdeyim Rüzgarda savrulan toz gibiyim, yellerdeyim Yağmurlar altında sırılsıklam olmalıyım Sensiz şehre inat, seninle dolmalıyım Sevda kıvılcımı düşmeli ellerime Yüreğime koymalı, solmalıyım Başucuna gelip konsam titrek bir güvercin gibi Göğsünde sarmalayıp okşayacakmış gibisin Hâlsiz, mecalsiz, çaresiz köleyim Ötelere gerdirecek yay gibisin Efendim, sevdiğim, gözbebeğim, ellerdeyim Çatlamış dudaklarım, susuzum, çöllerdeyim Şehrinde bir garip dilenci olmalıyım Yangın yeri dünya, gölgende kalmalıyım Rengini, kokunu, çekmeliyim gözlerime Öylece mecnun, divane bakmalıyım