Hz.Peygamberin Doğumu

Atası İbrahim, soyu ne güzel. Tertemiz mayası, huyu ne güzel. Selviler de hayran boyu ne güzel. Müjde dostlar müjde, doğdu o güzel. Başlangıcı ne hoş, sonu ne güzel. Olayları doğru okuyan Persler, Diyordu ki gece gündüzü besler, Uyarıdır bize bu gelen sesler… Uyan İran uyan, uyuyor musun, Gelen Hakkın sesi, duyuyor musun Talihi Kisrâ’nın ona darıldı; Sarayının sütunları yarıldı, Adamları birer birer dağıldı… Bekle gör vaktini ey köhne İran! Kurtaramaz seni Şah Enuşirvan. Bütün mecûsiler şaşkına döndü, Taptıkları ateş ansızın söndü!.. Öfkeyle mubedler hayli dövündü. Nehrin uğradığı deprem müthişti, Hem kaynağı hem yatağı değişti… Filistin diyarı pek huzursuzdu, Savalılar üzgün ve umutsuzdu, Gölleri kurumuş, Sava susuzdu! Koşup suya giden eli boş döndü, Susuz savalılar çılgına döndü!.. Neler oldu o gün bir düşün hele, Doğumu âleme saldı velvele, Ola ki insanlık kendine gele!.. Ateş su kesildi bir anda sanki, Sular ateş olup yaktı inan ki… Cinler sevincinden çığlık atıyor, Yükselen nur ruha neşe katıyor, Bâtılın yıldızı sönmüş batıyor! Artık cihan hep şen, güldür, çemendir, Madde ve mânâda Hakk egemendir. Ârif her olaydan bir şeyler sezer, Gafiller yer, içer âvâre gezer, Uyarıya kulak veren ne gezer!.. Sağırdılar sanki, kördü gözleri, Karanlıktı gece ve gündüzleri… kahinler kavmini uyarıyordu Bu din böyle devam etmez diyordu Gelin Hakka diye yalvarıyordu Yürekler pas tutmuş silemediler Hak nedir batıl ne bilemediler Yere serilmişti Kâbe’de putlar Şaşkındı müşrikler kırık umutlar Kâinatsa yeni doğuşu kutlar Yıldızlar cümbüş var kayan kayana Her şeyde ibret var fakat duyana Vahiy kapısını şükür açana Artık geçit yoktur nifak saçana Şeytanlarda panik kaçan kaçana Zaman zaman İblis kursa da pusu Daha tutunamaz şeytan ordusu Kaçıp kurtulmaya yoktu ferleri Sanki Ebrehe’nin yiğit erleri Hayrete düşürdü hep görenleri Resulün attığı çakıl taşarlı Nasıl eğdirmişti mağrur başları