i Hak-Bîn

Açıldı her tarafdan çeşm-i Hak-bîn Görüp yârın gönül sevdâya düşdü Neler arz etdilerse ana cümle Kuyûdâtı koyup tenhâya düşdü Dediler “lâ”da mahv olmak gerekdir Fenâ buldu velî “illâ”ya düşdü Açıldı ravza-i tevhîd gönülden Bu vahdet vahdet-i Mevlâ’ya düşdü Belâya sabr eden merdân-ı Hakk’ın Cemâl-i pertevinden sâye düşdü Kemend-i zülf-i Leylâ’yı tutanlar Kamu Mecnûn olup sahrâya düşdü Dediler bâb-ı vuslat terk-i cândır Anı âşıkların icrâya düşdü Sular gibi yüzün yüzün yürürken Hulûsî umduğu deryâya düşdü