Ahirete Yolcuyum

Âhirete yolcuyum dünyâ düştü gözümden Bir milim dahi sapmam ben Şeyh’imin izinden Âşık olan istemez ne dünyâ ne de âhret Dâhi ben de âşığım belli beyân sözümden Âlemde imiş Cemâl gördüm Âdemde kemâl Hem Celâl hem de Cemâl seyrettim ben özümden Mü’min kalbe sığarım buyurmadı mı Mevlâ Mü’minim hamdülillah çıkmaz asla gönlümden Erenlerin misâli fânî olmuşum Hakk’ta Hakk hem içte hem dışta hissettim her yanımdan Kaplar zikir cismimi siler gider resmimi Gönül cezbeyle anar Allah adın durmadan Zât-ı sıfat’ı bildim bildim de kendim sildim Bilen bilinen kendi bildim lâkin bilmeden Hayy’la hayat bulmuşum hakîkatle dolmuşum Dîdârını görmüşüm bu dünyâ’da ölmeden Ölümü düşünürüm gece gündüz durmadan Hazırlanın sizler de ecel ansız gelmeden Yunûsî’yim kastettim yolda aşkı dost ettim Şeytân nefsi nist ettim korkmam artık ölümden