Ahmed de Zahir Zatın

Ahmed de zâhir zâtın Sıfâtın oldu bâtın Anda açtın nikâbın Gördüm yâ Resûlâllah “Beni gören muhakkak Buyurdun Hakk’ı görür” Duydum inandım elhak Kandım yâ Resûlâllah Mustafasın Hazrette Hem kesretsin vahdette Kemâl-i abdiyette Sensin yâ Resûlâllah Kâbe kavseyn’de adın Muhammed’dir anladım Edeble kapın çaldım Açtın yâ Resûlâllah Mahmûd’sun “ev ednâ” da Sidretü’l-Müntehâ’da Aliyyü’l-Mürtezâ’da Cansın yâ Resûlâllah AHMED’i âbidlikte Nefsine âriflikte Ahdine sâbitlikte Koru yâ Resûlâllah