Akimus Salah ve Atüz Zekah

“Akîmu’s-salâh, Ve âtü’z-zekâh!» Namaz bir şifâ, Zekât bir devâ, Kul olmak ferah… «Akîmu’s-salâh, Ve âtü’z-zekâh!» Namazsız ömür, Karanlık kabir; İbâdet sabah… «Akîmu’s-salâh, Ve âtü’z-zekâh!» Zekât, malda hak, Ulaştırmamak, Ne müthiş günah!.. «Akîmu’s-salâh, Ve âtü’z-zekâh!» Hudâ şartı, bil, Zekâtsız değil Su içmek mubah!.. “Akîmu’s-salâh, Ve âtü’z-zekâh!» Bu sırdan bulur, Gönüller huzur, Sokaklar felâh…1 «Akîmu’s-salâh, Ve âtü’z-zekâh!» Sıcak dost olur, Yakınlık bulur, Uzak her cenah… «Akîmu’s-salâh, Ve âtü’z-zekâh!» Zekât bir güven, Gönül fetheden, Çiçekten silâh… «Akîmu’s-salâh, Ve âtü’z-zekâh!» Hitaptır öze, Sekiz kez2 bize, Buyurmuş İlâh… «Akîmu’s-salâh, Ve âtü’z-zekâh!» A Tâlî sakın, Yarın olmasın, Yüzün simsiyah!..