Al Gönlümü Senden Yana

Ey cümle halkın maksûdu Al gönlümü senden yana Ey küllî şeyin mevcûdu Al gönlümü senden yana Budur yüreğim yarası Gitmedi yüzüm karası Ey bî-çâreler çâresi Al gönlümü senden yana Nefs elinden âvâreyim Hırs elinden bî-çâreyim Gayrı kime yalvarayım Al gönlümü senden yana Kurtar nefsin belâsından Cân bu lutfu bula senden N’ola ihsân ola senden Al gönlümü senden yana Elim sana irmekliğe Gözüm seni görmekliğe Tapuna yüz sürmekliğe Al gönlümü senden yana Nefsin meyine kanmasın Firkat odına yanmasın Mâsivâdan aldanmasın Al gönlümü senden yana Dâim sen ol dilde sözüm Seni fikr eylesin özüm Gayrıya bakmasın gözüm Al gönlümü senden yana Mustafâ’nın hürmetine Murtazâ’nın himmetine Şol birliğin hürmetine Al gönlümü senden yana Gözlerimi giryân eyle Ciğerimi biryân eyle Esrâr ile hayrân eyle Al gönlümü senden yana Evliyâlar hürmetine Enbiyâlar İzzetine Mukarrebler kurbetine Al gönlümü senden yana Aşkına yoldaş olmağa Derdine dildaş olmağa Sırrına haldaş olmağa Al gönlümü senden yana Ey keremler kânı hâce Sensin yücelerden yüce Ayrılmasın bir zerrece Al gönlümü senden yana Ümmî Sinan der Yaradan Götür perdeyi aradan Kurtar beni bu yaradan Al gönlümü senden yana