Aradığın Hep Huzur

Aradığın hep huzur aklına gelmez ölüm Bu dünyâda huzur yok huzuru vermez ölüm Gördün dünyâyı süslü unuttun aslı faslı Öldü hep Âdem nesli gâfili sevmez ölüm Emredince yüce Hayy emrine mûtî her şey İster gedâ ister bey hatırı saymaz ölüm Gizlenip saklansan da ağlayıp sızlansan da Cilveyi nazlansan da sözü anlamaz ölüm Gösterse bir kez yüzün çöker gönüle hüzün Geldiği zaman nez’in iy kötü bilmez ölüm Onlar yüzleri yutar bini milyona katar Öldürür kabre atar hırsını almaz ölüm Gelmez gidenler geri olur mezar evleri Kalmaz çürür et deri canları salmaz ölüm Emir etmiş öyle Hakk sızlamaz vicdânı yok Giden civanlara bak yaşlı genç görmez ölüm Ne bir an evvel gelir ne de bir an geç kalır Canı vaktinde alır vakti geçirmez ölüm Ekin gibi hep biçer gayb âlemini açar Gözlere toprak saçar eman dinlemez ölüm Yunûsî gelir çok tez görecek bir gün herkes Dünyâdan ümidi kes dünyâyı sevmez ölüm