Arifi Hakkım Demişsin

Ârif-i Hakkım demişsin, ilm ü irfânın kani? Vecd ü halden dem vurursun, zevk u vecdânın kani? Zühdüne mağrur olursan hışm eder Mevlâ sana, Muhlisim dersen eger, ihlasa bürhânın kani? Aşk-ı Yezdân olmayan gönülde İblis eylenir, Çün ki dersin âşıkım ben, aşk-ı Yezdân-‘ın kani? Kârıdır âşıkların mâşuku çok zikr eylemek, Bende-i müştâk isen, de zikr-i Sultanın kani? Cümle halktan nefsini alçak bilen a’lâ olur, İzzet ister ki Hüda’dan zill ü iz’anın kani? Buğzuna bâis nedir bilmem senin zâkirlere, Yok ise kalbinde buğzun hubb-u merdânın kani? Tatlı dil güler yüz imiş hâl ü şânı mü’minin, Mü’min-i kamil isen, göster bize sânın kani? Eylemez pend münkire tesir işit Kuddusî’ya, Der sana ol hal diliyle, mekr ü destanın kani?