Aşka Münkir Olanlar

Aşka münkir olanlar âşığı hor görmüşler Nerde âşık görseler kınayıben yermişler Cîn’i şeytân’ı insan sarmalamış her yandan Aşka karşı birleşip tuzağ pusu kurmuşlar Kalpleri mühürlenmiş gözleri perdelenmiş Hikmetleri görmeyip hayrı şerre yormuşlar Yaratmış hikmeti Hakk güldeki dikene bak Hamâkat-ı câhiller açan gülü kırmışlar Aşkın yoluna girip sonun getiremeyip Hatayı kusur bulup aşkta kusur görmüşler Aşk yücedir erilmez değmelere verilmez Aşkı inkâr edeni bu meydandan kovmuşlar Âbid-i zâhid olan güvenmiş ameline İlm-i amele kanıp aşktan geri durmuşlar Çeşit çeşittir kullar türlü türlüdür yollar Gidenler haber verdi aşkı önde görmüşler Âşığa bâde sunup aklın başından alıp Kâr zarar unutturup varlığından soymuşlar Âşığa aşk okunu yayı gerip atmışlar Kalbini hedef alıp can evinden vurmuşlar Yunûsî koş aşka var bilmez aşkı avamlar Ehassul has olanlar aşkla yoldaş olmuşlar