Aşkını Verdi Bize

Aşkını verdi bize, Çün Şeh-i Hûbânımız! Çengeli gönlümüze Takdı o Sultanımız! Vermedi her giz amân, Aldı cezbetti hemân, Yandı kamu cism ü cân; Kalmadı hiç sânımız! Varımızı târumâr Etti gelip aşk-ı yâr, Kıldı bizi bahtiyâr; Mürtefi’ oldu şânımız! Aşka eden iktida, Dosta eder can fedâ, Bil ki bizim zâhidā, Böyledir erkânımız! Nimet-i zîbâ bu aşk, Devlet-i uzmâ bu aşk, Mansıb-ı a’la bu aşk; Verdi bize Hânımız! Derdlere dermân bu aşk, Hastaya Lokman bu aşk, Her dem her an bu aşk; Huccet ü bürhânımız! Sâlike rehber bu aşk, Mürşid-i ekber bu aşk, Şeyhi henüz der bu aşk; Sâkî-yi atşânımız! Aşksız olan hâr durur, Gâfil ü ebter durur, Nefsine çâker durur; Münkir ü düşmanımız! Her kime kim aşk gelir, Varını komaz alır, Tanrı’yı vâhid bilir; Zümre-yi mestânımız! Eyleme Kuddûsîya, Kendini aşktan cüdâ, İşte heman ki sana; Aşk vere Mennânımız!