Ateşi Hicrinle Can

Âteş-i hicrinle can durmaz figâna başlar Kaynayıp akar ol ateşle gözümden yaşlar Zerresi zahir olaydı ger beni yakan odın Âlemi ucdan uca yaka idi hep ateşler Harfe savte dokunaydı bu iniltim şemmesi İnler idi yer ve gök dağlar ile hep taşlar Ateşim yaşım iniltim can içinde gizlidir Zahirimde yok içimde hasıl oldu yaşlar Bîkesim bu âlem içre sırrıma yok mahremim Bilmedi derdim benim ne kavm u ne kardaşlar Hâlime haldâş olup hem sırrıma sırdaş olan Cümle dağıldı başımdan kalmadı haldaşlar Mahv-ı sırfe düştü çün dil bunda ben oldum garib Yalnız kaldım tükendi kalmadı yoldaşlar Vech-i mutlak günde yüz bin çehreden yüz gösterir Yerde gökte anı yazar cümle-i nakkaşlar Nicesi tâkat getirsin ana karşı Mısrî kim Adın işitmekle düştü halka bu savaşlar