Belayı Girdaba Düşen Sefine

Belâ-yı girdâba düşen sefîne Gökde uçan kuşdan istimdâd eyler Bahr-i kahir dolsa rûy-i zemîne Amân Allah diye bin feryâd eyler Âteş aldı bu dünyâyı alışdı Kâfir İslâm birbirine karışdı Kullar azdı Hak’dan belâ erişdi Kebâir küfüre istinâd eyler Sular gibi akar akar giderler Kebâiri göz önünde ederler Evlâdından fâsık ümm ü pederler Şehvet-i nefsine inkiyâd eyler Nisâ ricâl birbirine karışdı Ehl-i şekâ isyân ile görüşdü İblîs mel’ûn murâdına erişdi Yürüdür tugyânı i’timâd eyler Ahkemü’l-hâkimîn Rabbü’l-âlemîn Demezler göndermiş Kur’ân-ı mübîn Münkir-i kıyâmet olur mu gam-gîn Gün-be-gün gafleti izdiyâd eyler Edeb ü hayâdan olmuşlar berî Îmân u islâmdan kalmışlar geri Bahr-i şekâvetde civân u pîri Râh-i şerî’atden istib’âd eyler Kolay kolay İslâm nâmı söylenmez Emr-i Kur’ân nedir aslâ dinlenmez Bu gaflet kıratı gider eylenmez Kitabdan bî-taraf infirâd eyler Eyvâh İslâm bugün bozuldu gitdi Tarîk-ı dalâle düzüldü gitdi Îmân irfân ise süzüldü gitdi Dem-i gaflet kalbde incimâd eyler Âmirler verdiği emrine sâhib Elbette emr’ullah cümleye gâlib Kâdir kudretini eder mi gāib Gayretu’llah LUTFÎ gör neler eyler