Bugün Erdi Bana İmdad

Bugün erdi bana imdâd Uyandı gönlüm oldu şâd Dilerim Barî Mevlâ’dan Vere her salike irşâd Behey âşık şuûrun ne Bu seyrânda şuhûdun ne ? Çu vardın “Kabe Kavseyn”e O zevkten var mı bir müzdâd Müsemmâsın cemî esmâ Sana tâlim olundu bil Sen ol Ârif-Billâhsın Sana İnsan denildi ad Senin mülkün timârında Melekler oldular memur Ki sen mesned-i Âdem’sin Mülk içi hep sana münkâd Celâli perdesidir hep Cemâlin setreder dâim Cehennem gör hicâb oldu Giremez cennete ifrâd Bu varlık dağı ardında Haber aldınsa, Şirin’den O dağı delmeye ancak Kişi kim olmalı Ferhâd Zülüf-i Ma’şuk’u görmek Kifâyet etmez âşığa Yanar içi olur büryân Ki vuslattır hemen maksad Bu aşk, bir nâr-ı muhriktir Olunmaz arzuya teşbîh Ki cennet arzusunda hem O zevke ermedi zühhâd Okuyan ders-i Ma’şuk’u O bildi hâlet-i aşkı Olur FEHMİ gibi Mecnûn Eder Leylâ’yı dilde yâd