Cahil Kaybetmiş Yolun

Câhil kaybetmiş yolun kendin yolda zanneder Her fiili cahâlet câhilliğe hamd eder Emri Hakk’ı işitmez şeytân Hakk’ı yaşatmaz Nefsiyle savaş etmez ömrünü hebâ eder Amacı nâm-ı izzet gâyesidir hep lezzet Edip gafleti hirfet cahilliğ ridâ eder Bilmez hâlini nâdan nasipsizdir ukbâ’dan Eylemlemez hazz mânâ’dan gafleti gıdâ eder Adı Ahmed-i Mehmet verir ârife zahmet Eylemeyip merhamet gönlünü sidâ eder Etmez kabul mânâ’yı eylemez terk dâvâ’yı Sevmediğ çin Mevlâ’yı kendini cüdâ eder Hoşu latif görünür misk-i amber sürünür Kibri riyâ bürünür mânâ’yı reda eder Baş safta kılar namaz kılar lâkin bî namaz Namazı kabûl olmaz riyâyla edâ eder Sarıl sıkı Kur’ân’a gel mekteb-i irfâna Kulak ver de sen bana kalma câhil birâder Râh-ı Hakk’a girelim ilm-i hikmet görelim Kemâlatın yolunda gel olalım berâber Kapladı gönlü keder ondandır ki nush eder Yunûsî pek kerreler dedi amma bidâ der