Cahiller Bilmesin Diye

Cahiller bilmesin diye adımı deliye taktım Hakk’ı isteyenler gelsin aşkın çerâğını yaktım Erenden himmeti alıp ol genc’i nihân’ı bulup Mânâ’nın gölüne dalıp aşkın lezzetini tattım Şol nâdân’ı câhillerin hasis ile bâhillerin Terâziyi irfân ile hallerini ben çok tarttım Meclise nâdân gelmesin sırlara vâkıf olmasın Aramızda hiç kalmasın câhil olanlardan bıktım İşi âşıklara cefâ arama câhilde vefâ Câhilden ümidi kesip kapılarımı kapattım Zannetmeyin ki bunadım tecrübe edip sınadım Câhillerin arasında saçı sakalım ağarttım Ne zaman gelse yanıma zerketti zehir kanıma Halel geldi îmânıma günâhlarımı çoğalttım Sözlerime kulak verin gitsin câhil’i gönderin Câhile öğüt verirken nice günâhlara battım Câhil yolunu kaybetmiş ömrünü boşa tüketmiş Onlarca nâsihat ettim sanma bir tâne anlattım Vallahi doğruyu dedim câhilden nice taş yedim İnanın daha az dedim sanmayasınız abarttım Tecrübedir dediklerim Hakk’tan ilhâm sezdiklerim Mânâ’dır hep yazdıklarım mânâ’yla defter kararttım Verdi haber bize Kur’ân câhilden iyidir hayvan Kendinizi görmeniz çün şiirleri ayna yaptım Tâlip olan sadıklara muhlis’i sâlih kullara Yunûsî can fedâ edip hoş muhabbet ile baktım