Canı Gönülden Ettim

Cânı gönülden ettim Hakk Dostuna hizmeti Nasib etti yaradan İrfân denen nîmeti Bülbülüm eylerim zâr Meskenimdir gülizâr Âşığım yüküm evzâr Bırakmadım gayreti Bakmadım elmay nâre Himmet eyledim yâre Dedim derdime çâre Nasib etti nusreti Gönlüme oldu nazar Oldum şâir-i yazar Görüp gönlümde dîdar Eyledim ben hayreti Yumup gayrıya gözü Bağladım yâre özü Âşığım dîdârına Nideyim ben cenneti Âşık oldum adına Doyamadım tadına Vuslat umudu ile Mesken tuttum halveti Ünleyip bağırmayın Gelemem çağırmayın Yârimden ayırmayın İstemem ben celveti Uğrunda çektim çile Yâr için düştüm dile Ar namus verip yele Kesbeyledim kurbeti Bilmem ki nasıl desem Etsem yerinde kasem Tat vermiyor bal yesem Tattım gerçek lezzeti Sözü aşkla bağlayım Bırakın da ağlayım Bilmem nasıl söyleyim Yarla olan vuslatı Yunûsî oldum hakir Yaradanıma şükür Görüben Hakk’ı zâhir Buldum âlî devleti