Cümle Alem Terkin Urup

Cümle âlem terkin urup ben dost terkin uramazam Ondan ayrı buçuk saat ben onsuzun duramazam Ondan ayrı diriliğim dirlik değil durur benim Kadîm odur görür beni ben ölüyüm göremezem Huri gelip aydur ise gönül bana vergi diye Dosttan artık kimseneye ben gönlümü veremezem Dost diye geçti bu ömrüm başarmadım dost kulluğun Koyam başara ol beni ben hiç iş başaramazam Bir kezden ol oldum ahî benden ümit yoktur bana Ben olısam pes ol kanı ben bu sırra eremezem Dostlar öğüt verir bana gitgil onun yakınından Daha yakın varam meğer ondan ayruk varımazam Değmeler aydur Yunus’a katlan bugün-yarın diye Cehd edeyim bugünümü yarına irgürimezem