Deryayı Fitneye Gark Etmiş

Deryâ-yı fitneye gark etmiş devrân Kurb-i kıyâmetin bidâyetidir Eşyaya bırakmış dehşet heyecân Celâl-i Celîl’in celâletidir Âsumândan iner la’net-i Bârî Münâfık başına tanımaz Tanrı Kur’ân’ı terk etmiş şeytandır yâri Ehl-i şekâvetin dalâletidir Bahr-i ummân gibi tuğyân kabardı Hidâyet mahv oldu yüzler karardı Bostân-ı seâdet soldu sarardı Ebnâ-yı zemânın kabâhatidir Muvahhid olanın ciğeri yandı Nice ehl-i îmân kana boyandı Mevc-i deryâ gibi fitne uyandı Müddet-i dünyânın nihâyetidir Hayâdan ârîdir nisvân-ı zemân Kalmadı herkesde îmânda gümân Kalmadı dinyâda bir dârü’l-emân Şerîrin âteş-i şerâresidir Mevlâya sığınmış ashâb-ı Îmân Kerem-i Kerîm’de kalmışdır gümân Mü’mine rahmeyle aman yâ Rahmân LUTFÎ bu zemânın nihâyetidir