Dün Yolda Yoldaş Olanlar

Dün yolda yoldaş olanlar bugün bize atarlar taş Kardeşimdir dediklerim isyan edip çektiler baş Sesi hannası duydular nefsi emmâra uydular Bizi mücrimden saydılar dostum iken oldular vaş Dost diyerek sırırı verdim altlarına minder serdim Âhirde ihânet gördüm sırlarımı ettiler faş Dedim Hakk’ı uymadılar verip gûş’u duymadılar Gözleri var görmediler göremez güneşi huffaş Bize derler idi bu bir şimdi diyorlar ikidir Üç deseler dahi şaşmam etti şeytân gözlerin şaş Hakk’ın kulunu yerdiler hükmü zâhirden verdiler Hikmeti göremediler çün gafletle yediler aş Kalpten çıktı Rahman Rahîm oldu gönülleri sakim Revâdır bunlara cahîm yumuşaktır bunlardan taş Selâm sözde kelâm dilde sanırsın ki bunlar yolda Bilmezler mârifet irfân sözler dolu özleri boş Yunûsî sen Hakk’a yalvar dönek olmuş cümle kullar Nefs şeytâna tapmış bunlar döneklerle olma yoldaş