Dünyaya Meyledenin

Dünyaya meyledenin Gönül gözü körlenir Olsa dünyâsı mamur Ahirette horlanır Bu ne acayip iştir Dünyâ hayâli düştür Şaşarım insanlara Düşe nasıl aldanır Îmân gerçek olmazsa Kişi Hakk’a ermezse Ahireti unutup Dünyâyı gerçek sanır Nefsi tımar etmeyen Hakk’a doğru gitmeyen Ahde vefâ etmeyen Nefsini ilâh tanır Dünyâya sırt dönenin Ölmeden ölenlerin Gönül gözü açılır Eli yüzü nurlanır Utanmaz Hakk’tan nefis Nefsi emmâre habis Olur Dünyâya haris Sanma Hakk’tan arlanır Dünyâyı terk ederek Mânâ yoluna gitsen Şol emmâreyi nefis Köpek gibi dırlanır Tezkiyeye çalışsan Ruhun ile tanışsan Erenlere karışsan Gönül evin nurlanır Yunûsî geç sivâdan Uzak dur şu dünyâdan Dünyâyı bırakırsan Gönlünde aşk harlanır