Duyduğunu Aynen İlet

Duyduğunu aynen ilet Söze yalan katma gönül Dil askerine sahip ol Zehirli ok atma gönül Dâim nazar eylediği Dahi çok değer verdiği Hakk’ın meskenim dediği Bir mabedi yıkma gönül Nefsin peşinden giderek Husûmet-i kin güderek Ölümünü unutarak İftirâlar atma gönül Gördün işte dünyâ boştur Ahret dâim dâhî hoştur Âhiret yolu yokuştur Eyle tâat yatma gönül Kaplamış bir yanını nur Gör ki diğer yanında nâr Sen nur olan kapıdan gir Kendin oda atma gönül Aç kapını dervişlere Hakîkate ermişlere Senden bir şey isteyince Kaşlarını çatma gönül Miskinleri sevdi isen Bir kaç lira verdi isen Allah’ını bildi isen Onu başa kakma gönül İnsanlar şaştı yönünü Göremez oldu önünü Bilmezler işin sonunu Sen Hakk’ı bırakma gönül Bak senin insan dediğin Gönül verip güvendiğin Şeytânların uşağıdır İnsanlara bakma gönül Hâmân-ı Kârun gittiler Bak kötü ad bıraktılar Hâk-ı çamura battılar Kötü adla gitme gönül Yunûsî hoş dinlediysen Bu söz yeter anladıysan Erenlerin meclisinden Dışarıya çıkma gönül