Erenler Cem Olsun

Erenler cem’ olsun erler dirilsün Bir gaddâr elinden geldik emâne Bu yolda yumulan gözler kör olsun Kahru’llâhı görür gelmez îmâne Ateşe dökülmüş sabî sıbyânlar Sahrâları dutmuş bûy-i biryânlar Eşyayı ağladır savt-ı giryânlar Meded etmez bu ebnâ-yı zemâne Deryalar bu derdi görse kururlar Şecerlere olsa kökden çürürler İslâm olan bu belâyı görürler Gayret edüb biri girmez meydâne Kaflar kaldıramaz bu ibtilâyı Gökler görse erir bu mübtelâyı Kâfirler görmemiş böyle belâyı Yakışır mı bu tehammül insâne Sabîleri birbir şişe düzerler Ulemânın başlarını ezerler Allah var diyenin etin yazarlar Merhametleri yok pîr ü civâne Îmânı İslâm’ı olsa bu nâsın Çeker mi derdini böyle nesnâsın Dutar mı bir cânın gidince yasın Dönmez mi bugünde râh-i Rahmân’e Dinlerin dünyaya etdiler kurbân Görünmez gözlere fermân-ı Kur’ân Bugünde cesetde saklanır mı cân Merkeb maʻlûm lâyık olmaz kurbâne İ’tikād-ı islâm eridi gitdi Nûr-i îmân kalbden yürüdü gitdi Gayret ü şecâʻat çürüdü gitdi Herkes tâbi’ oldu devr-i zemâne Erler esîr oldu zenâne bugün Severek uydular zemâne bugün İʻtibâr etmezler Kur’ân’e bugün Ehl-i tuğyân sığmaz herbir mekâne Gayretu’llah birgün meydana gelür Kahr-i Hudâ elbet yerini bulur Adâlet eyler Hak intikām alur Nice yüzbin gerden boyanır kāne Ahkemü’l-Hâkimîn hazret-i Allah Hükmünü yürüdür şüphesiz va’llah Kādir kudretini gösterir bi’llah LUTFÎ ol gün hep gelürler îmâne