Evliyaların Yanını

Evliyâların yanını mesken diye tuttum ahi Sundukları zehri dâhî şerbet diye yuttum ahi Eren öğüdünü tuttum dirlik düzenliği attım Kendimi dâhî unuttum bala zehir kattım ahi Giderdi gönlümden kîn’i yokmuş kin tutanın dîn’i Erenlerden duydum bunu ben kîn’imi attım ahi Geçince fânî lezzeti saçtı önüme hikmeti Sunduk kadehle şerbeti şol nefsimi sattım ahi Aşkla tuttum ellerini bildim çözdüm dillerini Erenlerin hallerini Kur’ân ile tarttım ahi Eley eleyi seçtiler hubb’un bağına saçtılar Olgunlaşınca biçtiler muhabbetle bittim ahi Etti gönlüm aşka himmet ondandır eyledim hizmet Var sanırdım balda lezzet muhabbeti tattım ahi Dünyâ hazlarını geçtim mânâ şerbetini içtim Nefsimin yaban hâlini erenlere kattım ahi Sanırdım Hakk’ı ahrette şaştım görünce halvette Yüzdüm deryâyı vahdette ummânlara battım ahi Dalga coşup tarttı beni ummân alıp yuttu beni Ben de ararım kendimi kayboluben yittim ahi Vallah billah hâlim budur şiirleri yazan O’dur Ben de bilmem bu hal nedir sanmayın abarttım ahi Câhil anlamadı halden kızıp çekip gitti yoldan Ben bunlara üzüntümden saçımı ağarttım ahi Yunûsî düştüm dillere şaştım bu garip hallere Akıp çağlayan sellere ar namusu attım ahi